เราต่างมีป้อมที่น่าอิจฉา
เสารที่ผ่านมาทำงานครึ่งวัน (หมายถึงรายงานตัวเข้าออก แต่ไม่ได้งาน) เพราะตอนบ่ายมีฉีดกั้นแมลงอะไรกันอีกไม่ทราบ ตั้งแต่มาดูตึกนี้ ( 4 หน ในรอบเดือนครึ่ง) ผมเจอปิดไซท์ฉีดยาไปแล้ว 3 หน นึก ๆ ดู เค้าฉีดยาตรงวันที่เราจะเข้าทุกครั้งเหมือนจงใจจะบอกอะไรบางอย่าง.. หน้าตาเราก้ไม่ค่อยเหมือนแมลง อาจจะเหมือนตัวกินแมลงบ้างแต่ก็ไม่น่าตอกย้ำกันขนาดนั้น เย็นนั้นก็เลยแวะหาที่กินเบียไปเรื่อย ๆ รอให้ตะวันตกดิน พรุ่งนี้ว่าจะชวนพี่อัดดูหนังไดโนเสาร์ เลยเข้านอนเร็วเพราะจะได้ตื่นเช้า คนตื่นเช้ากว่าย่อมมีสิทธิ์แกล้งปลุกคนตื่นสาย นั่นคือประเด็นเดียวที่คิด อาทิตย์ 14 06 2015 ตื่นเช้ามาพร้อมข่าวร้าย พี่อัดป่วยหนัก ... กรณีเดียวกับการฉีดยากันตัวกินแมลงหรือเปล่าไม่ทราบแต่เราต้องคิดว่ามันไม่ตลกเอาใว้ก่อน หลังจากงานบ้าน (ซักผ้า ข้าวหมกหมู) เรียบร้อยก็แวะซื้อโจ๊กกระป๋องสี่รสสี่ยี่ห้อไปฝากที่หอ คงไม่บังอาจเอาไปให้ถึงบนหอแล้วจับแก้ผ้าเช็ดตัวให้ อีกอย่างมีภารกิจคือ คืออะไรยังไม่แน่ใจ รู้แต่ว่าวันนี้วันเที่ยว การเที่ยวต้องทำทันที แวะบิ๊กซีครึ่งชั่วโมงให้งงตัวเองเล่นว่าแวะทำไม ของที่ต้องการซื้อจริงๆ มีแค่น้ำยาล้างจาน ที่เหลือคือเครื่องครัวแก้กระแดะนิด ๆ หน่อย ๆ ซึ่งถ้ามีกะใจจะออกช้อปแล้ว ร้านทุกอย่างยี่สิบเท่านั้นคือเป้าหมายของผม ก็เลยออกจากบิ๊กซี ไปทางดินแดง ณ ช่วงเวลาก่อน 11 โมงเล็กน้อย 11 โมงครึ่งขับมาถึงที่ขึ้นทางด่วนสุขุมวิท ที่ที่พี่ตำเค้าบังคับรถทุกคันที่หลงมาเส้นนี้ให้ขึ้นทางด่วน คือถัดจากเส้นวิทยุ ห้ามมีรถคันใหนสะเออะไปสุขุมวิทเด็ดขาดยกเว้นรถเมล์ . งงใช่มะ เออ งงต่อไป ขึ้นทางด่วนมาแบบงง ๆ กูไม่ได้อยากไปทางด่วน กูอยากไปสุขุมวิท พระรามสาม สะพานภูมิพล ... สรุปไปหาเรื่องลงทางด่วนที่ใหนซักแห่งไกล้ ๆ พระรามสาม แล้ววิ่งหาทางขึ้นสะพานภูมิพล ตอนขึ้นสะพานภูมิพล อารมณ์เหมือนวันที่ออกทริปล้างเดือนคราวก่อน กระโดดโลดเต้นดีใจวี๊ดว้ายระริกระรี้เป็นที่สุด แต่ไม่มีใครได้ยินด้วย ลงสะพานภูมิพลต้องเลี้ยวซ้ายไปพระประแดง เอาดิ งานงอกอีกแล้ว ป้ายบอกพระประแดงไปทางขวา !! เอาไงดี เชื่อความรู้สึก หรือป้าย....... จากสัญชาติญาณสายพันธ์สปอร์ทรุ่นพี่ เชื่อสัญชาติญาณ 10 นาทีต่อมาก็เลยต้องมากลับรถแถวบางมด เพื่อไปพระประแดงในเส้นทางที่ถูกต้่อง เลยพระประแดงมาแล้วไม่เห็นโรงหนัง อืมไม่เป็นไร พระประแดงอาเขตคือจุดหมาย ระหว่างนั้นเปิดแผนที่ในมือถือ ซึ่งวันก่อนโหลดไม่ขึ้น วันนี้ขึ้นเว่ย จัดหาเลย วิวอะไรซักวิวริมแม่น้ำ และแวะเข้าไปถ่ายรูป เดินตากแดด ซื้อน้ำกินเหมือนตอนทริบแวะรายหาดประจวบชุมพร ได้อารมณ์นั้นเลย ดีจริง ๆ พลังมา พลังมา เติมน้ำมัน และถามเด็กปั๊มว่า ข้างหน้าต่อไปมีอะไร เด็กปั๊มไม่ว่าให้แฟนตอบ แฟนตอบไทยไม่ค่อยชัด แต่ฟังออกว่ามี พระสมุทรเจดีย์ โอเค เจดีย์ต้องมีวัด และทิศนั้นคือเจอทะเลแน่ ๆ ไป ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ขับรถมาทางเส้นทางนี้ ค่อนข้างลับแล ถ้าไม่จำเป็นก็คงไม่มีใครมาแน่นอน มีโซนอุตสาหกรรมและท่าเรือเล็กน้อย แต่เมื่อเลยตัวเมืองมาแล้ว ที่คือถิ่นทหารเรือ แวะจัดมื้อเที่ยงที่สโมสรกองเรือทุ่นระเบิด... บรรยากาศวังเวงเงียบเหงา รสชาดอาหารอย่างนี้เข้าใจว่าคงถูกปากทหารเรือ (ย้ำว่าเป็นเรือทุ่นระเบิด) ข้าวผัดปูหวาน ๆ แกงจืด 1 ถ้วยปริมาณเท่ากับ 1 หม้อไฟ มีไฟมีถ้วย มีเนื้อมีเาหู้อะไรเหมือนกัน แค่ด้วยไม่มีรูตรงกลาง เหลือสิครับ กินไม่หมด ถ่ายรูปริมทะเลแล้วถ่ายรูปทุ่นระเบิดและประวัติแล้ว ไฟรักชาติลุกโชน จะมีดับ ๆ ไปบ้างตรงรสชาดอาหารเมือ่กี๊ แต่ไม่มาก แต่ก็ทำให้ชักให้ฉงนสนใจในเป้าหมายต่อไป ป้อมพระจุล ซึ่งก้ไม่ไกลมาจากอันเมื่อกี๊ซักเท่าไร ภายนอกเหมือน ๆ เป็นค่ายทหาร มีหน่วยงานต่าง ๆ ของทหารจริง ๆ อยู่ ครึ่งหนึ่งเป็นที่ท่องเที่ยว อีกครึ่งเป็นที่ทำงานทหาร ซึ่งทหารที่มีงานทำแถวนี้ส่วนใหญ่อยู่ในหมวดต้อนรับนักท่องเที่ยว สถานที่เที่ยวที่ชื่อว่าป้อมพระจุลมีส่วนประกอบหลักสามส่วน 1 เรือรบ 2 ป้อมปืน 3 พิพิทธภัณ์ ผมใช้เวลาสว่นใหญ่กับการขึ้นไปเล่นบนเรือรบเหมือนเด็ก ๆ ได้จับได้เล่นบนขบวนรถไฟร้าง วัสดุไม้ + เหล็ก มันขลังในทุก ๆ อุปกรณ์จริง ๆ โดยเฉพาะห้องนอนทหารเรือซึ่งบอกได้เลยว่า เห็นลิ้นชักไม้แล้วเดาว่าสมัยนั้นลิ้นชักนี้ต้องเป็นที่เก็บกรุหนังสือโป๊โบราณแน่ ๆ พยายามเปิดหาสองสามลิ้นชัก ไม่พบอะไรก็ไปหาใต้เตียง ไม่พบอะไรอีกก็เลิกหา งกนักก็อย่างมาคุยกัน เรื่องราวย่อ ๆ ประมาณว่าฝรั่งเศษบุกไทย เราตั้งป้อมมีปืนรบกัน ฝรั่งตาย 3 เราตาย 8 นี่คือเค้ายิงเราจากเรือนะ สุดท้ายก่อนกลับ ร้านอาหารสโมสรป้อมพระจุลคนแน่นมาก กว้างมาก คราวหลังจะมาโดน และจะพยายามแนะนำคนที่เราไม่ชอบหน้าให้ไปกินที่สโมสรกองเรือทุ่นระเบิด ขากลับแวะช้อบปิ้ง ทุกยอ่าง 20 บาท ทั้งหมด 61 ชิ้น เป็นเงิน 1220 บาท แวะดูหนังโรงหนัง (น่าจะเรียกได้ว่าท้องถิ่น) เมเจอร์ฮอลลีวูดพระประแดง แล้วก็กลับบ้าน เป็นวันเที่ยวที่คุ้มค่า นี่ถ้าตื่นเช้ากว่านี้ซัก 2 ชั่วโมงและไม่งงกับระบบทางด่วนชาติเรา ผมอาจจะเอาสีน้ำมาบรรเลงแก้ร้อน ฝันเฉย ๆ ไม่ทำหรอก ร้อนชิบหาย วาดอยู่ห้องก่อนเป็นดี

     Share

<< เราต่างมียุโรปที่น่าอิจฉาเราต่างมีจัดห้องที่น่าอิจฉา >>

Posted on Mon 15 Jun 2015 15:13

wh0cd996726 <a href=http://anafranil.us.com/>anafranil</a> <a href=http://buybuspar.us.org/>buy buspar</a>
Charlesroava   
Sun 18 Jun 2017 21:57 [3]
 

wh0cd1556127 <a href=http://buycitalopram12.top/>citalopram for children</a> <a href=http://zithromax2.top/>zithromax</a> <a href=http://propranolol2015.top/>propranolol order online</a> <a href=http://hydrochlorothiazide100.top/>hctz no prescription</a>
Brettdiark   
Sun 18 Jun 2017 16:39 [2]
 

wh0cd738487 <a href=http://triamterene.us.com/>cheap triamterene</a> <a href=http://viagrasoft247.us.org/>Viagra Soft</a>
Charlesroava   
Sun 18 Jun 2017 4:25 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีไฟท้ายที่น่าอิจฉา
เราต่างมีจัดห้องที่น่าอิจฉา
เราต่างมีป้อมที่น่าอิจฉา
เราต่างมียุโรปที่น่าอิจฉา
เราต่างมีร้าน ฮ. ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปั๊มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีต้นสนที่น่าอิจฉา
เราต่างมีตื่นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีความรักที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแห้วที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเคาน์เตอร์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหนุ่ม เออา 8 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่ต๋อง ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีมึนที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบางตะบูนที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปีใหม่ 58 ที่น่าอิจฉา
เราค่างมีคนเดินที่น่าอิจฉา
เราต่างมีฮอบบิทที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสายฉีดตูดที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 3 กุมภาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 2 กุมภาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 1 กุมภา ที่น่าอิจฉา