เราต่างมีสมองส่วนหน้าที่น่าอิจฉา
หมอชัดบอกว่า...
ส่วนสมองที่ทำให้ลิง เหนือกว่าสัตว์อื่นในแง่การอยู่และสร้างสังคมชึ้นมา คือสมองส่วนหน้า  และสมองส่วนที่ทำให้มนุษย์อยุ่กันในสังคมได้โดยไม่กัดกันตายคือส่วนหน้าของสมองส่วนหน้า ซึ่งลิงไม่มี  
การใช้งานสมองส่วนนี้ก่อให้เกิดประโยชน์คือ  การรู้จักยับยั้งชั่งใจ ไม่งอแง  ไม่ระเบิดลง  สามารถกดอารมณ์ที่เกิดจากสัญชาติญาณให้ได้มากที่สุดเท่าที่แต่ละคนจะมากได้ และความสามารถนี้ในแต่ละคนไม่เท่ากัน
ระยะเวลาที่สมองส่วนนี้พัฒนามาถึงอื่มตัวคืออายุ 25 และพอแก่มันก็จะกลับไปเสื่อมเป็นส่วนแรก
ภาวะแวดล้อมที่ทำให้สมองส่วนนี้พัฒนาได้มากน้อยเท่าไรนั้น มาจากหลายส่วน เช่นสิ่งแวดล้อมเลี้ยงดู อาหารการกิน ความคิดอ่านที่ได้รับการปลูกฝังจากการเห็น ประมาณฮอร์โมนอารมณ์
ภาวะที่ทำให้มันเริ่มเสื่อม (ทันทีที่มันพัฒนามาถึงขีดสุด) คือความเครียด การใช้อารมณ์ด้านลบกับสิ่งต่าง ๆ การมองแง่ลบ การไม่มีอารมณ์ขัน ความเกลียดชัง ความโกรธ
โดยเฉพาะความเกลียดชัง (ซึ่งผมชอบดฟกัสไปเรื่องนี้มากที่สุดมาตลอด) และความโกรธ (ไม่ค่อยได้นึงถึง เพราะเราคิดว่า ความโกรธเป็นขั้นเริ่มของความเกลียด)
ความโกรธคือภาวะที่ไม่พอใจในสิ่งที่สิ่งหนึ่งทำกับสิ่งหนึ่ง
สิ่งที่กระทำเราเรียกว่า ผู้รุกราน  สิ่งที่ถูกกระทำเราเรียกว่าเหยื่อ
หากมีสถาณการณ์ที่ตัวเราเองเป็นเหยื่อ (รวมถึงการเอาตัวเองไปผูกกับสิ่งที่กำลังเป็นเหยื่อ) โดนกระทำ  เราจะรู้สึกโกรธ
เช่น มีคนเอาด้ามปากกามาเขกหัวเรา จนเราหัวโน  หรือมีคนกำลังควักจู๋ออกมาอึ๊บเจ้าหมาน้อยที่น่าสงสาร  เราจะโกรธ เพราะเราเจ็บ (กรณีแรกเจ็บกาย กรณีที่สอง เจ็บใจ)
เจ็บกาย คือภาวะที่ร่างการบอกเราว่า  ตอนนี้มึงมีแผลนะ  มึงห้ามใช้งานบริเวณนี้จนกว่ากูจะซ่อมเสร็จ (ระหว่างนี้ก็หันไปดูแล้วเดินห่าง ๆ มันออกมาก่อนจะโดนเบิ้ล)
เจ็บใจ คือภาวะที่อารมณ์บอกเราว่า ..................................................................
..............อืม  ว่าอะไรวะ
.
.
.
.
จะว่าไป เราเองเห็นประโยชน์จากการเจ็บกาย เพราะอย่างน้อยพอเราโดนโขกหัวโน เราก็จะเดินหนีคนโขกออกมาก่อนเป็นอันดับแรก ไม่งั้นก็อาจจะโดนโขกโป๊กสอง
แต่ไม่ยักกะเห็นประโยชน์ของการ "เจ็บใจ" เลยแม้แต่นิดเดียวแฮะ
.
ธรรมชาติสร้างให้มนุษย์มีอารมณ์มีความเคียดแค้น แน่นอนว่ามันคงเป็นผลพลอยได้จากการทำให้เราติสแตกและสร้างสิ่งสร้างสรรค์มากมาย   เราระงับสิ่งที่เป็นอารมณ์ต่าง ๆ ทั้งหมดไม่ได้ เพราะเดี๋ยวเราจะไม่ติสไปด้วย   แต่เราฝึกตัวเองให้รู้จักยับยั้งคิด มีสติบอกตัวเองว่า
 ถ้าไม่อยากเป็นคนอีคิวต่ำ (ส่วนหน้าของสมองส่วนหน้าเสื่อมเร็วกว่าที่ควร)   ก็อย่าเครียด ถ้าไม่อยากเครียดก็อย่าโกรธ  ถ้าไม่อยากโกรธก็อย่าเจ็บใจ  ถ้าไม่อยากเจ็บใจก็อย่าเอาตัวเองไปผูกกับเหยื่อ
เมื่อวานถามคำถามเพื่อนไปสองคน คม ๆ ในแบบสุดโต่ง....
ถามยุ้ย.  เป็นยุ้ยเองใช่หรือเปล่าที่เลือกที่จะ "เก็บ"  ความไม่พอใจนั้นใว้ (ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ว่า จะให้เอาความไม่พอใจนั้นไปใว้ใหน   แต่เป็นการเลือกที่จะ  ลดความไม่พอใจให้เหลือน้อยที่สุด หรือลบมันให้ได้ทั้งหมดตั้งแต่แรกเลยยิ่งดี)
ถามหน่อง.  ความสงสาร ก็เป็นความเชื่อชนิดหนึ่งไม่ใช่หรือ 

     Share

<< เราต่างมีโพสบาร์ที่น่าอิจฉาเราต่างมีควายที่น่าอิจฉา >>

Posted on Mon 23 Sep 2013 9:55

wh0cd862791 <a href=http://buyallopurinol100.top/>buy allopurinol</a> <a href=http://buyclomid17.top/>clomid</a> <a href=http://buyrobaxin-2.top/>buy robaxin</a>
Charlesroava   
Fri 9 Jun 2017 17:09 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีลูเซิร์นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีราชดำเนินที่น่าอิจฉา
เราต่างมีออดิชั่นที่น่าอิจฉา
เราต่างมี YOLO ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีครวจที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ปาก ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวงเคิ่นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสิทธิชัยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีป่วยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหมึกปิ้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอินทรามระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพิทแมนที่น่าอิจฉา
เราต่างมีศูนย์การค้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีรหัสไม่ลับที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเพลย์บอยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีค่าส่วนกลางที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 8 ข้อ (ย่อ) ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสองปีครึ่งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีควายที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสมองส่วนหน้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโพสบาร์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเลนขวาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีซักผ้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสืบพันธุ์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีชุดนักศึกษาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 29 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสุดารัตน์น่าอิจฉา
เราต่างมีภูทีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีน้องปลาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเวียงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสัญญาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแหม่มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเฉินหลงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปัจจัยสี่ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแอลลี่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่ผมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแพ้ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหวานเย็นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอู่ที่น่าอิจฉา