เราต่างมีสืบพันธุ์ที่น่าอิจฉา
เมื่อวานวอลเล่ย์บอลหญิงไทจจัดไปกับญี่ปุ่น  ผลออกมาแพ้ เนื่องจากญี่ปุ่นไม่ไม่แกล้งแพ้
ฮีโร่และนักข่าวที่รู้จักแว่บไปแว่บมาในจอทีวี ส่งเสียงเชียร์สนุกสนาน
เห็นแล้วก็อิจฉาที่ทุกคนได้ไปได้เห็นสิ่งที่รักและชื่นชม  เราล่ะ เราทำอะไรอยู่...อยู่ออฟฟิศ ทำงาน...
อ่านหนังสือของหมอชัชพลเล่มแรกจบ เมื่อวันศุกร์เลยตัดสินใจซื้อเล่มสองสามติดกับโดยไม่ให้ตั้งตัว
หนังสือดี น่าอ่าน อ่านสนุกและมีประโยชน์มาก  อ่านแล้วทำให้รู้และเข้าใจชีวิตมากขึ้น ทั้งที่ไม่ใช่หนังสือธรรมมะ
หนังสืออธิบายเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ที่เราเป็นเรา เรามี เราจำ เราทำ เรารัก เราเกลียด ได้มากพอควร
คือถ้ารู้ทุกเรื่องอย่างนี้  มันเหมือนกับเป็นการทำให้ปลงนะ  ปลงว่าแม่ง ที่แท้กูเกิดมาเพื่อแค่นี้เอง หากิน โต สืบพันธุ์แล้วตาย 
หากิน กับหนีการถูกกินนั้น ทำแล้ว ทำอยู่  
แต่สืบพันธ์เนี่ย ยัง
ตาย. นี่ก็ยัง
เห็นหลายโพสใน FB คม ๆ หล่อ ที่เกี่ยวกับชีวิต ความรัก ความดี  ก็เหมือนวนอยู่กับความเพ้อเจ้อไม่จริงและความพยายามที่จะหล่อโดยไม่ต้องลงทุนอะไรเลย
แน่นอนและเห็นด้วยว่า สิ่งที่เราเป็นทุกคนนั้น มีต้นทุนคือพันธุกรรมจากพ่อและแม่คนละครึ่ง  และต้นทุนนั้นก็ให้แบบให้แล้วให้เลย ไม่ให้อีกไม่เอาคืนตั้งแต่วันแรกที่เราเกิด
แต่ต้นทุนความเป็นเรา ความสามารถที่ทำให้เราเป็นเรา เราต้องหาคว้าใขว่เอาเองจากประสบการณ์ชีวิต
การค้นหา การเดินทาง การเก็บเกี่ยวนี่แหละ ที่เป็นพลังลึกลับที่จะสามารถทำให้เราเปลี่ยนข้อมูลในพันธุกรรมเราได้..แม้จะนิดหน่อย  แต่เพื่อความหลากหลายและความสุข (ธรรมชาติให้ความรู้สึกมีความสุขกับสิ่งที่ทำ เป็นรางวัลสำหรับการพัฒนาทักษะพิเศษด้านไดด้านหนึ่งของแต่ละคน  และพฤติกรรมนี้จะถูกบันทึกใว้ในพันธุกรรม)
ทั้งหมดเรา คือพ่อและแม่ใช่ใหม   .. ไม่ใช่ 
พ่อแม่ให้เรามาแค่เปลือก (ไม่ ยังไม่ได้หมายถึง   คำพูดอบรมสั่งสอน) นั่นเป็นต้นทุนที่ทำให้เราเป็นเครื่องจักรหากินและสืบพันธุ์
เราต้องเก็บเกี่ยวทุกอย่างเอง (รวมไปถึงคำพูดอบรมสั่งสอน จากพ่อแม่) แล้วคัดกรองเอามาใช้

     Share

<< เราต่างมีชุดนักศึกษาที่น่าอิจฉาเราต่างมีซักผ้าที่น่าอิจฉา >>

Posted on Mon 9 Sep 2013 13:53

ลึกซึ้งดีเนอะ แต่อย่างว่า ถ้า เรา ปลงได้ กับ อะไร ๆ หลายอย่างรอบ ๆ ตัว มันก็คงทำให้ เรา มีความสุขจริงๆ แหละเนอะ

หลัง ๆ เรา เองก็เริ่มปลง ๆ กับหาย ๆ อย่างแล้วเหมือนกัน เหนื่อย ๆ ที่จะทำนู้นนี่นั่น ปลง ๆ บ้างแหละ
นราวุธ   
Wed 11 Sep 2013 23:15 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีครวจที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ปาก ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวงเคิ่นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสิทธิชัยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีป่วยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหมึกปิ้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอินทรามระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพิทแมนที่น่าอิจฉา
เราต่างมีศูนย์การค้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีรหัสไม่ลับที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเพลย์บอยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีค่าส่วนกลางที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 8 ข้อ (ย่อ) ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสองปีครึ่งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีควายที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสมองส่วนหน้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโพสบาร์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเลนขวาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีซักผ้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสืบพันธุ์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีชุดนักศึกษาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 29 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสุดารัตน์น่าอิจฉา
เราต่างมีภูทีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีน้องปลาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเวียงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสัญญาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแหม่มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเฉินหลงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปัจจัยสี่ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแอลลี่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่ผมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแพ้ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหวานเย็นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอู่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีงูเหลือมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีตลาดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเพ้นติ้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบาวที่น่าอิจฉา