เราต่างมีอู่ที่น่าอิจฉา

เราต่างมีอู่ที่น่าอิจฉา

คืนวันพุธที่ผ่านมา ผมเข้านอนตอนห้าทุ่มครึ่ง หลับปุ๊ยย ด้วยความเพลียเหนื่อยง่วงสะสมมาหลายวัน
แม้ว่าเมื่อวานก็จะเพิ่งไปทำงานสายมาหยก ๆ
เช้าวันพฤหัส ตื่นเช้าลั้นลา มีเวลาทำนั่นนี่ถมเถและแน่ใจว่าไม่ไปสาย
เมื่อคืนจำได้ว่า เราจอดรถด้วยวิธีทรมานการเอาออกเป็นอย่างมาก คือมีช่องให้แทรกระหว่างปิคอัพสองคันแคบ ๆ
ปิกอัพรถใหญ่กว่า เราเข้าลึกเข้ายาก ตอนออกก็น่าจะยากแหง แต่ก็พร้อมจะลอง
จำได้ว่า จอดตรง ลึก และสุภาพ
เดินมาที่รถ เห็นสภาพการจอด  ไม่ตรงเหมือนเมื่อคืน
เอ  เมื่อคืนเราคิดไปเองเหรอ
ที่เด่นสุดที่ให้ฉุกคิดคือ มีกระดาษใบหนึ่ง แปะหน้ากระจก...
ยัง ยัง  ยังไม่ได้คิดเตลิดไปไกลว่า ใครที่ใหนจะบ้ามาแจกเบอร์ด้วยวิธีนี้
และมั่นใจว่าไม่ได้เหยียบตีนใคร
มีซากสีเกลื่อนพื้น
รถเราเบียดไปยังปิกอัพด้านขวาแบบหอมแก้มกันอยู่ หอมแรง ๆ เหมือนเพลงพี่แจ้ดนุพล
 ด้านซ้าย มีรถกันชนหน้าบุบ
แน่นอนที่สุด  สัดเอ๊ย
รถผม กันชนหน้าและรัศมี 3 ฟุตรอบกันชนหน้า มีร่องรอยการถูกชนอย่างแรง
สองล้อหลังเหินปีนอยู่บนทางเท้า
กระดาษแผ่นนั้นบอกผมว่า มีปริษณาอยู่หลังเบอร์โทร  หรือเธออาจจะเป็นเอฟบีไอซีเอสไอที่คลี่คลายคดีได้แล้วอยากอวด
สรุปคือ   เมื่อคืน มีปิ๊กอัพสีน้ำเงินขับมาชนปิ๊กอัพดำ คันดำชนผม ผมชนคันขาว
เป็นแซนด์วิชสวิงกิ้งขาวดำโดยอีโอเลี้ยงอยู่ตรงกลางครางอิเต๊ะ ๆ
โอเลี้ยงและพี่มืด (ปิ๊กอัพดำ) ปีนขึ้นทางเท้าทั้งคู่ (เปรียบให้เห็นภาพ คือคู่นี้ล่อกันจนตกเตียง)
เช้ามา พี่มืดจัดแจงแต่งตัวนอนรออย่างมีระเบียบ  แต่อีโอเลี้ยงกับพี่ขาวยังดูดแก้มกันอยู่
กันชน (อีกแล้ว.. นี่ชิ้นที่ 3 แล้วนะ) แหก กระโปรงดุ้ง บันไดบุบ ล้อเบี้ยว ไฟร้าว แม็กบิด...
สัดเอ๊ย.......... 2 วินาที  แล้วก็หัวเราะออกมา
หะหะหะ..  โดนอีกแล้ว  โดนก่อนหมดประกันอีกแล้ว
ซวยแบบเสื่อม ๆ .......
ดีใจที่จะได้ลางานออนอกหน้า โพสไลน์ให้พี่น้ำกับติ่งช่วยเช็กชื่อให้แบบแมน ๆ
และก็มาถ่ายรูปรถ
ซัดไปเกือบสี่สิบรูป จัดรูปโดน ๆ โพสเป็นหลักฐานออนไลน์ว่าวันเกิดเหตุอันเป็นที่มาการลางาน มีอยู่จริง ง่อยจริง  เนียนจริงไม่ใช้สลิงไม่ใช้สกั๊ง
เพื่อนบ้านที่เป็นกรรมการหมู่บ้านอยู่ไกล้ๆ  เป็นคนรับเรื่อง เก็บเอกสาร โทรตาม ติดต่อให้คู่กรณีทุกคน ยกเว้นผม  เพราะเข้าไม่รู้ว่าผมอยู่ใหน
ชื่อหมี พูดจาน่ารัก  แบกเด็กหน้าง่วงมาคนนึง เล่าเหตุการณ์ให้ฟังว่าที่มาที่ไปอุบัติเหตุเป็นอย่างไร ใครไปใหน เป็นอย่างไร  และสุดท้ายจบอย่างไร
นี่คือน้ำใจคนเมืองที่น่านยกย่อง   นี่คือคนดีที่ดีด้วยการกระทำล้วน  ๆ  แม้ว่าแกจะอวยตัวเองว่าเป็นคนดีแทรกมาในบทสนธนาทุก ๆ 10 นาทีก็เถอะ
ในเรื่องราว มีพี่แต๋นเกี่ยวด้วย  เค้าก็เล่าแบบตำหนิพี่แต๋นกะเพื่อนบ้านแท็กซี่เรื่องแย่งที่จอดกันกับคันก่อเหตุว่าไม่มีน้ำใจ และย้อนไปในตอนก่อน และตอนก่อน ๆ ในเรื่องความไม่มีน้ำใจ
เธอตำหนิ (ด่า..อืม ลับหลัง) อย่างเมามัน  แต่ก็พูดคำว่า "ไม่อยากจำตำหนิ.." ทุก ๆ 10 นาทีเหมือนกัน
ผมจัดแจงของในรถ ใช้เวลานานมากที่จะเอาเศษเล็กเศษน้อยปัญญาอ่อนขยะทั้งหมด ออกจากรถ ตะกร้าสองตะกร้าเอาไม่อยู่ ต้องไปเอาเป้ลงมาใส่ด้วย
ภารกิจวันนี้หลังคุยกับสายด่วนประกันเราเรียบร้อย ก็ต้องขับไปอู่เส้นเลี่ยงเมือง
ขับได้หรือเปล่ายังไม่แน่ใจ แต่ประกันกลับไปแล้ว ที่เหลือมึงต้องช่วยเหลือตัวเองบ้าง  เมื่อคืนก็เสือกนอนซะเพลินใจ  นี่แหละคือสิ่งที่ต้องแลก
....ผมชอบคำนี้จัง    "สังคมนี้อยู่ยากขึ้นทุกวัน"
ขับออกไปด้วยความเร็ว 10 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ได้ยินเสียงพลาสติกครูดล้อตลอดทาง  และที่สำคัญ น้ำมันกระพริบแล้วด้วย 
ที่อยู่ มีรถจอดเยอะแยะ และแน่นอน รถกาก ๆ อย่างเราก็ต้องเจียมเนื้อตัว 
แต่ลูกผู้ชายอย่างเรา ครั้นจะไม่หือไม่อือเลย   ก็ดูเหมือนจะอ่อนให้โลกจนเกินไป

พนักงานรับรถ   : "พี่ น้ำมันหมด"
ปุ๊                     : หือ
พนักงานรับรถ  : ถ้ายังงี้ เราถอยเข้าถอยออก ผมต้องเติมแล้วเบิกพี่นะ
ปุ๊                    : อือ

นั่งแท็กซี่กลับบ้าน เอาเรื่องราวไปอวดอาสาย เข้าร้านเน็ทและ....
ตอนต่อไป
ภาคสอง  กินลาบกะหน่อง..

 

 

 

     Share

<< เราต่างมีงูเหลือมที่น่าอิจฉาเราต่างมีหวานเย็นที่น่าอิจฉา >>

Posted on Sun 23 Jun 2013 10:52

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีสมองส่วนหน้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโพสบาร์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเลนขวาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีซักผ้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสืบพันธุ์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีชุดนักศึกษาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 29 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสุดารัตน์น่าอิจฉา
เราต่างมีภูทีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีน้องปลาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเวียงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสัญญาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแหม่มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเฉินหลงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปัจจัยสี่ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแอลลี่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่ผมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแพ้ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหวานเย็นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอู่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีงูเหลือมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีตลาดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเพ้นติ้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบาวที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเกสต์เฮ้าส์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแบริ่งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีลา ..........ที่ไม่น่าอิจฉาเลย
เราต่างมีปอปลาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ททท. ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไฟฟ้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหมวยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวันพุธที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระรองที่น่าอิจฉา
เราต่างมีความลับที่น่าอิจฉา
เราต่างมีข้าวผัดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแปะที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเดทที่น่าอิจฉา
เราต่างมีถั่วต้มที่น่าอิจฉา