เราต่างมีเกสต์เฮ้าส์ที่น่าอิจฉา

สำโรงวันนี้ ดูเผิน ๆ ก็ยังไม่ค่อยต่างจากสิบปีที่แล้ว  ผมเดินผ่านตลาด ร้านทอง ตลาดฝั่งที่รอรถ สะพาน และตลาดสด
ที่นี่มีตลาดสด 3 - 4 ตลาด ที่กระจัดกระจายแต่อยู่ในข่ายเดินกันถึง  คือถ้าไม่แก่มาก ก็เดินถึง ถ้าแก่หน่อยก็ทำลมจับได้เหมือนกัน
ตลาดฝั่งขาออกนี่ เป็นตลาดสดเน้นของปรุงสำเร็จ  ทางนี้คนจะเดินทางต่อไปยังสมุทรปราการก็จะแวะซื้อแวะกินก่อนเดินทางต่อ
ข้างในไม่มีอะไรโดดเด่น ผมไม่นิยมตลาดอาหารปรุงแล้วเท่าไรเพราะที่ใหน ๆ ก็มีเหมือน ๆ กันหมด
ข้าวสวย หมูย่าง ไก่ทอด ข้าวแกง แกงถุง แกงหม้อ ผัดไทย ผัดซีอิ๊ว ขนมสด ขนมแห้ง....
แต่ก็ไม่รีบเดินออกมา บรรยากาศตลาดแบบนี้ มีข้อดีอยู่อย่างคือ ไม่ร้อน
สาวน้อยนางหนึ่งเอวลอยเดินตัดหน้าโฉบไป เหมือนในหนังโฆษณาฉากที่พระเอก (จ๊อบนิธิ) ได้สูดกลิ่นน้ำหอมมิสทีน ที่อัดแน่นจนทะลักกลิ่นออกมาจากจั๊กกะแร้นางเอก (นุ่น สินิทธา)...
แล้วตกหลุมรัก
ผมไม่ได้กลิ่นอะไรจากสาวเอวลอย  รู้แต่ว่า เธอเดินไปทางเดียวกับผม เธอเดินนำหน้า และเดินเร็วมาก
ผมชอบปิ๊งผู้หญิงอยู่ 2-3 ประเภท  เดินเร็ว  คือคุณสมบัติหนึ่งในนั้น
ด้วยความไม่ชำนาญเส้นทาง และรองเท้าที่น่ามาก จนต้องคอยหลบ ๆ แอ่งน้ำ 
ผมเดินเร็วแพ้สาวเอวลอยครับ เธอหายไปใหนอีกทางที่ไม่ใช่ตลาดอันที่สอง
เธอหายไปแล้ว หวังว่าเธอคงไม่มาเสียใจภายหลัง หึหึหึ

ตลาดที่สอง ตั้งอยู่ในซอยใหญ่ข้างห้าง เหมือนเต๊นทางกาชาดที่เดินเข้าออกทางเดียวเป็นก้างปลา
สองข้างของก้าง เป็นแผงผัก....
อาณาจักรผักทั้งหลายที่กองรวมกันอยู่ที่นี่ คงไม่มากกว่าตลาดไทย แต่ทำให้ผมเดินเพลินดี
ผมชอบเดินดูแผงผักชี มัดเท่าข้อมือ 10 บาท
ที่เซ็นทรัลนะ หกต้น ใส่ถุง ปิดปากถุง ปิดราคา 25 บาท
และผมเคยซื้อกินบ่อย ๆ ด้วย
..
..  สลดดีนะ  ที่เราอยู่ในประเทศเกษตรกรรม ประเทศนี้เห็นเกษตรกรเป็นกระดูกสันหลังของชาติ  .. แต่ก็ทำได้แค่เห็น ไม่เห็นจะดูแลกระดูกสันหลังบ้างเลย
เห็นความสำคัญ กันแค่ "ปากพูด มือพิมพ์"
ผมเดินตลาดสดเพราะชอบอาหารสด เนื้อสด ผักสด  เห็นแล้วอยากกินอยากทำ
อีกอย่างที่ชอบคือ แมวในตลาดสด  บางตัวขี้อาย บางตัวนิ่ง บางตัวเล่น บางตัวกวนตีน


...............................
นับตั้งแต่ คืนวันอาทิตย์เป็นต้นมา ผมมีภารกิจก่อนนอนเพิ่มมาอีกอย่าง (เพิ่มมาจากอะไรวะ ปกติก็กลับดึกจะมีเวลาทำอะไร) คือการหาบันทึกเก่าสองสามเล่ม
บันทึกสมุดในช่วงชีวิต ม ขอนแก่น ผมมีอยู่ 6  เล่ม เขียนแบบเป็นระเบียบ 3 เล่ม  เขียนแบบกระจัดกระจาย อีก 3 เล่ม
ผมหาเจอ 1 ในสามเล่มแรกแล้ว ผมต้องหาอีก 2
คืนแรกตั้งใจว่าจะเปิดดูแต่เล่มนี้เล่มเดียว ได้ผล... ไม่ได้ทำอะไรเลย
คืนแรกเอาแต่อ่านบันทึกตัวเองจนตี 2 .... นี่เพิ่งเล่มแรก
คืนที่สองเอาใหม่.......... อ่านบันทึกเล่มแรกต่อ     เห้ย  นี่มึงจะทำอะไรกันแน่วะ
เอาใหม่ ๆ ๆ  
คืนที่สาม ผมเริ่ม...  ฉีกสมุดบันทึก
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของคนรักบันทึก ที่ฉีกสมุดบันทึก
เหมือนคนรักแมว กินแมวตัวแรก
เหมือนคนรักกล้วยไม้ เยี่ยวรดกล้วยไม้ตัวเองครั้งแรก
เหมือนคนรักบ้าน ต้องทุบเสาบ้านตัวเอง...
สาบานให้แมลงสาบกัดตาย ผมจะไม่ทำอีก
สรุป  ฉีกได้แผ่นเดียว น้ำตาเล็ด หยุดฉีก....
นี่กูทำอะไรอยู่วะคับ.... เราจะลืมอะไรซักอย่างได้ด้วยการลบมันออกมาจากสมุดงั้นเหรอ...?
.
.เสารที่ผ่านมา  เดินถนนอยู่ดี ๆ มีฝรั่งมาทำหน้างง ๆ ไกล้  ๆ ผมเลยสะเออะถามไปว่าหลังทางเหรอ ....
บทสนธนานี้เป็นภาษาอังกฤษ (แบบไทยบ้านนอก กับฝรั่งเศษแมนบ้านนอก)
P: หลงทางเรอะ
J: คับ พูดอังกฤษได้มั้ย
P: ไม่ได้ ... มั๊ง
J: หาโรงแรมอยู่
P: (ในใจนึกจะให้ไปนอนโรงแรมจิ้งหรีดให้เข็ดซักคืน พรุ่งนี้มันจะได้รีบ ๆ กลับไปซะ) มีหรือยังที่ติดต่อใว้
J: มีแล้ว  ฮูพลาส แก็สโฮ๊ววว
P: .....  อีกทีซิ
J:  ฮูพลาส แก็สโฮ๊ววว ... ฮัวแพลท กิสโฮส  . .  ฮัวร์เพลิ๊ด กุสฮอส....
P : พอเหอะ  สะกดเลย เอามือถือมึงออกมา สะกดให้ดู
J : Y O U R P L A C E G U E S T H O.......
P : เออกูรู้และ
J : โอ้  รู้ทางใช่ใหม
P : ไม่รู้  (เกิดมาไม่เคยกวนตีนฝรั่ง  ...หึหึ)
J :  อ้าว  (เกิดมา ไม่เคยกระทืบคนไทยกวนตีน ... สัด)
P : เดี๋ยวฉันพิมพ์ไทยกูเกิ้นให้
J : เน็ทฉันหมด  (แหนะ  กูรู้แล้วว่าจะตลกแดก  ... ก็กูเพิ่งบอกว่าจะพิมพ์ไทย  เครื่องมึงมีฟ้อนต์ไทยเง๊ะ..)
P : อืม นี่ไง ซอยXXX จำชื่อไม่ได้  นี่ไงเว็บมัน นี่ไงรูปแผนที่
J : กดเลย ๆ สิ  ขยายแผนที่ออกมาดูกันนะ..
P : ครับท่าน...  (จะให้เรียกลิมูซีนดริฟโค้งมารับด้วยมั๊ย)....  (กดไป   ไม่ขึ้น...........)
J : ......
P : ไม่ขึ้นอ่ะคับ เห็นแต่รูปเล็ก ๆ ลาง ๆ
J : ดูไม่รู้เลยเนอะ
P : (ก็เออสิวะ รูปแผนที่อันเท่าเล็บนิ้วก้อย   คนไทยยังดูไม่รู้เรื่อง)
J : ทำไงดี
     ผมพยายามขยายดูว่า ไอค่อนแผนที่นั้น มันน่าจะบอกอะไร
อืมเห็นแล้ว อันใหญ่ ๆ นี่เดาว่าหัวลำโพง  นี่ถนนพระราม 4
มีเส้นแดงเฉียง ๆ ไปทางพระรามสี่ ตรงข้ามหัวลำโพง... โอเค
ผมพามันเดิน ไปถามชื่อซอยXXX  คนที่ฝั่งนั้นรู้จักดี และสามารถระบุระยะทางให้ได้เลยว่า 20 เมตร
เดิน คุยกันภาษาชายกับชาย
มันมาหาแฟน พุร่งนี้จะไปหาแฟนที่กัมพูชา แฟนเป็นอาสาสมัครสอนภาษาอังกฤษช่วยเหลือเด็กที่เรียนโรงเรียนที่ครูไม่เก่งภาษา หรือสอนไม่ได้  แฟนเป็นคนดี ยิ้มเก่ง สวย  เราคบกันมาเกือบสิบปีแล้ว.....
ฟังไปก็นึกอิจฉา....อิจฉา......อิจฉามาก.........
เอ๊ยยย  โคตรอิจฉาเล๊ยยยย
....กูอยากโดดกัดคอมึง หมกศพใว้หัวลำโพง แล้วนั่งรถไปหาแฟนมึง บอกข่าวร้ายพร้อมกับจดหมายปลอมว่า
           "ที่รัก ขอให้ตัวเองรักและดูแลไอ้เตี้ยนี่แทนเค้า ตลอดชีวิตด้วยนะ"  
อวดอยู่ได้ เออ ไอ้แฟนเจ๋ง (แต่เจ๋งจริงนะ  ผมชอบครู และชอบคนรักเด็ก..เชี่ยเอ๊ย  ยังอิจฉาไม่หาย)
ส่งถึงปากซอย เจอแล้ว ยัวร์เพลสเกสต์เฮ้าส์ ผมชี้ให้เขาดู
เขาดีใจมาก  และชวนผมไปดื่มอะไรกันบนห้องพัก....
...
แหนะ....
อย่ามึง อย่ามา  กูไม่ใช่ง่าย ๆ
นี่กะจะเนียนแมนด้วยการเล่าเรื่องแฟนสาว แล้วหลอกเราไปดื่มเบียร์ผสมยานอนหลับ หลอกตุ๋ยตูดกูฟรีใช่มั๊ย
กูไม่โง่  และกูไม่ฟรี  .... ลาก่อน
ลาโดยไม่ได้ถามชื่อด้วยซ้ำ

ปล. มันเกี่ยวอะไรกับบันทึกเรื่องสมุดบันทึกครับ
ระหว่างทาง เค้าบอกว่า เค้ามาเที่ยว เพื่อทิ้งอะไรแย่ ๆ ใว้ที่นี่ ก่อนจะกลับไปทำงาน (มันพูดอะไรไม่ค่อยรู้เรือ่ง ประมาณว่า ริมทะเท ทิ้งมันลงทะเล  เหมือนทิ้งรักลงแม่น้ำ วายน็อตเซเว่นชุดแรก)
ผมตอบไปว่า ...
"อะไรก็ตามที่เราอยากลืม ต่อให้ทิ้งสุดขอบจักรวาล เราก็ต้องอยู่จักรวาลเดียวกันอยู่ดี  ....
ที่ที่ต้องกำจัด  คือในใจเรามากกว่า"
มันทำหน้ายังกับผมหล่อมาก
คือในใจตอนนั้นอยากอธิบายกวนตีนว่า ถ้าอยากกำจัดความจำ ก็เอาเนื้อสมองตรงนั้นออกมาทำลาย  แต่ภาษามันไปไม่เป็น
เกี่ยวนะ เกี่ยว 
อืม จบ   บันทึกมันไม่ได้ผิดอะไร
สมองเราต่างหาก ที่จำอยู่
ตอนจำ เราก็เอามันเข้าไปจำเอง
ตอนลืม เราก็ต้องลืมเองนะ

สรุป สามคืนที่ผ่านมา นอนดึกอย่างไม่มีเหตุผล...ไอ้เตี้ยหน้าขนเอ๊ยย

.....................

 

เดินต่อ


ตลาดผักที่ผมคิดทีแรกว่าจะยาวแค่สุดห้าง ไม่ใช่ครับ มันยาวไปกว่านั้น แค่ถูกคั่นด้วยที่จอดรถและถนนนิดหน่อย ซึ่งตอนนี้ผมก็ขี้เกียจเดินแล้ว
แต่เอ๊ะ เห็นแมวในตลาด ขวักใขว่  ... เดินอีกหน่อยดีกว่า
ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับตลาดเมื่อตะกี๊  แค่ร่มกว่า มืดกว่า  แต่ร้อนกว่า
เลยเดินออกจากตลาดมาพักเหนื่อย ตอนนี้เหงื่อท่วม นี่ยังไม่ 10 โมง แดดเปรี้ยง แถมไม่ไดเอาหมวกมาด้วย
วันก่อนพี่น้ำบอกว่า หน้าเป็นฝ้าแล้วนะ  ผมชอบเดิน และบางทีเดินกลางวันก็ต้องตากแดด และผมก็ไม่ใช้ครีมอะไรกับเขาซะด้วยสิ
เป็นฝ้าแผ่น ๆ ด่าง ๆ ในใจนึกเอาว่าเอาวะ  ใหน ๆ เป็นแล้วก็ให้มันเป็นลายศิลป์ ๆ หน่อย เหมือนว่าไปสักมา  สักสี่ห้ารูป
คงเท่ตายห่า.. อิอิ
อืม
แล้วเกิดว่ามันออกมาเป็นรูปแมงสาบ หนู อะไรพวกนั้นล่ะ...
เท้เท่ว่ะ 5 5 5

เดินตามแผนที่ใหนโทรศัพท์หล่อ วนไปก็วนมา กลางแดดที่ร้อนขึ้น ๆ ที่มันเหมือนคนหลงทางไม่มีเงินกลับบ้านยังไงไม่รู้
เดินรอห้างเปิดนะเนี่ย....
หาขอกินพอสมควร เดินดูสภาพถนน อ๋อ นี่เอง......ทางนี้ แล้วก็นี่ แล้วก็นี่ ๆ ๆ
รู้แล้ว ไม่หลงแล้ว
.
..........  ห้างเปิดแล้ว
เดินที่นี่มาก็สี่ห้าหน  ไม่มีครั้งใหนเลย ที่ไม่หลง
แค่ขึ้นไปชั้นบนสุดที่คาดว่าจะมีโรงหนัง ยังไง๊ยังไง   ก็หลง
เกิดมามีบุญกับความหลง ... สาโท

 

 

 


 

     Share

<< เราต่างมีแบริ่งที่น่าอิจฉาเราต่างมีบาวที่น่าอิจฉา >>

Posted on Fri 14 Jun 2013 21:15

wh0cd206041 <a href=http://cialisgeneric2017.com/>online pharmacy cialis</a>
CaseySum   
Sun 12 Mar 2017 13:45 [3]
 

wh0cd540627 <a href=http://clomid365.us.com/>order clomid</a> <a href=http://azithromycin2016.us/>azithromycin drug</a> <a href=http://baclofen2016.us.com/>Baclofen Online</a> <a href=http://inderal2017.us.com/>inderal</a> <a href=http://furosemide2016.us.com/>furosemide online</a>
DorothydRern   
Thu 16 Feb 2017 5:31 [2]
 

wh0cd378777 <a href=http://diflucan365.us.com/>buy flucanozole</a> <a href=http://acyclovir365.us.com/>generic acyclovir</a> <a href=http://clindamycin365.us.com/>clindamycin</a> <a href=http://buywellbutrin.us.com/>buy wellbutrin</a> <a href=http://buyhydrochlorothiazide.us.com/>continued</a> <a href=http://amoxil247.us.com/>amoxil pills</a>
CaseySum   
Wed 25 Jan 2017 20:47 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีชุดนักศึกษาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 29 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสุดารัตน์น่าอิจฉา
เราต่างมีภูทีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีน้องปลาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเวียงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสัญญาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแหม่มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเฉินหลงที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปัจจัยสี่ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแอลลี่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่ผมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแพ้ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหวานเย็นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอู่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีงูเหลือมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีตลาดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเพ้นติ้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบาวที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเกสต์เฮ้าส์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแบริ่งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีลา ..........ที่ไม่น่าอิจฉาเลย
เราต่างมีปอปลาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ททท. ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไฟฟ้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหมวยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวันพุธที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระรองที่น่าอิจฉา
เราต่างมีความลับที่น่าอิจฉา
เราต่างมีข้าวผัดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแปะที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเดทที่น่าอิจฉา
เราต่างมีถั่วต้มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่เรียวที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพัดลม ที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ผีเก้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 5 นาทีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแซ่บนัวที่น่าอิจฉา