เราต่างมีข้าวผัดที่น่าอิจฉา

วันอาทิตย์มาทำงานเกือบเย็นสงสัยเพราะอดนอนมานาน เลยตะบันนอนรวดเดียวชดเชยยาวไปถึงเย็น

ดีที่ว่ามีฝนตกโปรยปรายพอให้หายร้อนยามกลางวัน พระพิรุณทำโอหรือเมาค้างเหมือนเราก็ไม่มีทางทราบได้

ความตั้งใจวันนี้คือต้องการทำเมนูอะไรซักอย่างที่ออฟฟิศ เพราะเสียดายข้าวสวยที่เหลือจากงานเลี้ยงวันเกิดพี่เล็กสัปดาห์ก่อน

เส้นขนมจีนเหลือนิดหน่อย ผมจัดการกินกับแกงไตปลาเรียบร้อยแล้ววันเสาร์   แต่ข้าว 6 ถุงใหญ่นี่สิ  ไม่มีใครมาช่วยเลย

พี่สังเวียนบ่น

พี่นารอนบ่น

ผมบ่น    หึหึหึ... พร้อมกับวางแผนล่าอาณานิคมครัวทาเคมาเป็นของตนเอง    แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็เถอะ

ระหว่างขับรถมาทำงาน ในหัวก็มีแต่การวางแผนการทำครัวทาเคขั้นเมพ ด้วยโจทย์กาก ๆ 3-4 ข้อ

1.       ต้องเป็นเมนูที่เกี่ยวกับข้าวสวยในตู้เย็น

2.       อุปกรณ์เสริมต้องอยู่ในครัวทาเคเท่านั้น  ห้ามลงทุนหยิบอะไรมาจากบ้านเด็ดขาด

3.       วัตถุดิบเพิ่มเติมต้องหาได้จากท๊อปส์ชั้นล่างเท่านั้น

4.       ต้องไม่แพง

เมนูแรกแทบไม่ต้องนึกนาน   วันก่อนมีแกงไตปลาเหลือใช่มะ... นั่นหละ  คลุกแม่งแล้วปรุงรส เวฟแล้วใส่กล่อง จบ..

หึหึหึ  หัวเราะอหังการ์ให้กับความอัจริยะของตัวเอง  ไอน์สไตน์พลาดแล้วที่ชิงตายไปเสียก่อนจะได้เสวนากะสุดยิดอย่างเรา

เมนูที่สอง ต้องเป็นข้าวผัด  เพราะข้าวผัดที่ผัดด้วยข้าวแช่เย็น จะไม่เละและอร่อยกว่าข้าวผัดธรรมดา

หึหึหึ หัวเราะอย่างหยิ่งผยองในความลับสวรรค์ที่ไม่มีใครรู้นอกจากพ่อครัวภัตตาคารระดับห้าสิบห้าดาว… กับเชฟหมีครัวกาก ๆ

ข้าวผัดที่นึกยังไม่ออก จะอะไรก็ช่างอย่างน้อย ๆ ก็ต้องมีการซื้อเนื้อซื้อผักมาเพิ่ม และท๊อปส์ชั้นไต้ดินเซ็นทรัลแห่งนี้ ก็คือที่พึ่งที่เหมาะสมในเวลาหัวค่ำ

ใส้กรอก ไก่ กุ้ง หมู หมึก เนื้อ แฮม เบค่อน  โบโลน่า  ค๊อกเทล  แหนม ลูกชิ้น ปูอัด.. สารพัดอดีตสิ่งมีชีวิตที่นั่งเรียงหลังตู้กระจกติดเบอร์รอชายหื่นมาชี้นิ้วบอกเด็กเชียร์แขกให้เรียกน้องมาชั่งน้ำหนักและจ่ายตังแล้วเอาไปปู้ยี่ปู้ยำตามแต่ใจปราถณา

จัดไปอย่างหนัก  แฮม.. 1 ขีด  ผักชี 1 ถุง   ............หึหึ  ถึงจะเป็นแค่เมนูทดลอง ผมก็ป๋านะค๊าบบ  … ถุย

หาจังหวะเวลาเหมาะสม ครัวว่าง คนน้อย โดยเฉพาะช่วงเวลาที่คนลงไปกินข้าวกันเยอะ  วันเสาร์นี่ คนจะลงไปกินข้าวนานกว่าวันธรรมดา เหมือนเป็นสวัสดิการว่า มาทำงานวันหยุดนะ  เราอนุญาติให้นายเดินตีนเปล่ากลับไปหุงข้าวทำกับข้าวที่บ้าน กินเสร็จล้างจานผึ่งให้แห้งแล้วค่อยมาทำงานต่อได้

ผมไม่ได้เดินไปใหน เปิดไฟครัว เสียบปลั๊กน้ำร้อน ปลั๊กเตาเวฟ เตรียมอุปกรณ์เครื่องปรุง

1.       เอาข้าวสวยจากตู้เย็น เทใส่อ่าง เหยาะซอส น้ำปลา  ผงชูรส  น้ำมันพืช เตรียมคลุก..

2.       เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า  ระหว่างคลุก เตามันน่าจะมีอะไรทำไปด้วยนี่หว่า... ตามสันดานคนชอบทำอะไรหลายอย่างพร้อม ๆ กัน  ก็เลยเอาแฮมมาหั่นชิ้นเล็ก ๆ  

3.       ตอกใข่ คลุกแฮม บนจานแบน  กลายเป็นแฮมชุบใข่ดิบ  สำหรับคนชอบกินใข่ดิบเหมือนงูเหลือม  ก็ให้หยุดกระบวนการใว้ตรงนี้เลย  ไม่ต้องอุ่นต้องอะไรต่อให้เปลืองไฟ   แต่คนที่รู้สึกว่ากินใข่ดิบไม่ได้ก็เอาเข้าเวฟ  บิดไฟแรง

 

4.       กลับมาคลุกข้าวต่อ ขอยืนยันว่าดีที่สุดในการคลุกข้าวผัดในอ่างเนี่ย  คือ ทัพพี  อย่าสะเออะเอามือเปล่าลงไปคลุกเหมือนยำแหนมเพราะกลัวไม่เท่   รอบแรกเอามือเปล่าคลุก ผลปรากฏหว่า ข้าวทะลักล้นอ่างเหนอะหนะติดมือหกเรี่ยราดเหมือนหนังซอมบี้บุกข่มขืนสาวเอวีญี่ปุ่นในวันที่เมืองแผ่นดินใหว

 

.... ล้างมือ เอาทัพพีคลุก  เออ  ง่ายกว่าและสะดวกกว่า

5.       ระหว่างคลุกข้าว ก็เอาจมูกไปดม ๆ เตาไมโครเวฟด้วย  ....  นั่นแปลว่าเตากับอ่าง ต้องไม่อยู่ไกลกันนะฮะ  ถ้ามีกลิ่นใข่สุกออกมาจากเตา ให้เปิดเตาเอาจานแฮมชุบใข่ครึ่งสุกครึ่งดิบออกมา เติมซอส แล้วเอาส้อมบี้ให้ใข่ที่สุกมันเป็นชิ้นเล็ก ๆ เละ ๆ  

6.       เอาแฮมเปียกใข่ครึ่งสุกครึ่งดิบลงไปคลุก   ด้วย.....ทัพพี  ถูกต้องครับ

7.       ชิม ... อย่าไปกลัวพยาธิ  ใข่ดิบแฮมดิบเนี่ย พยาธิไฮโซ  มีใว้ช่วยลดน้ำหนัก    ... ชิมเลย เอาอะไรเติมเพิ่มจะได้จัดการให้เสร็จแล้วก็เวฟไฟแรง

8.       ถ้าสะดวกก็ล้างไอ้ภาชนะเมื่อกี๊ให้หมด ดีกว่าเสียเวลาไปเปล่า ๆ ไม่ต้องห่วง กว่าจะล้างเสร็จ ข้าวในเวฟยังไม่ได้ที่หรอก

9.       ล้างอุปกรณ์เสร็จ เอาข้าวออกมาคลุกต่อ.... อ้าวเฮ้ย  ล้างทัพพีไปด้วยแล้วเหรอ โทดที ๆ  เอาทัพพีออกมาอีกทีน๊า ตักข้าวชิม แล้วเวฟต่อ

10.   เอามีดเขียงออกมาหั่นผัก  ...เออ กูรู้ว่ามึงล้างแล้ว  เดี๋ยวล้างอีกทีพร้อมทัพพีไง  จะอะไรนักหนาวะ

11.   พอมีกลิ่นข้าวผัดหอมออกมาจากเตา  รออีกสัก 30 วิ จะมีกลิ่นแฮมออกมาด้วย เปิดเตาได้เลย

12.   ตักใส่กล่อง  หั่นผักชี โปะหน้า   อย่าคลุกผักไปในข้าวนะ ... ถ้าบ้ากินผักชี ก็ใสตามรูป ถ้าไม่ชอบก็ใส่ตามเหมาะสม

13.   ล้างภาชนะเป็นครั้งสุดท้าย   ส่วนกล่องข้าวเมื่อกี๊  เอาฝาปิดใส่ตู้เย็น  เอาใว้กินมื้อหน้า....

14.   ทำซ้ำอีกรอบ  สำหรับมื้อนี้....เหอ ๆ ๆ

 

 

     Share

<< เราต่างมีพระที่น่าอิจฉาเราต่างมีความลับที่น่าอิจฉา >>

Posted on Fri 31 May 2013 10:56

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีแอลลี่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่ผมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแพ้ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหวานเย็นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอู่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีงูเหลือมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีตลาดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเพ้นติ้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบาวที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเกสต์เฮ้าส์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแบริ่งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีลา ..........ที่ไม่น่าอิจฉาเลย
เราต่างมีปอปลาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ททท. ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไฟฟ้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหมวยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวันพุธที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระรองที่น่าอิจฉา
เราต่างมีความลับที่น่าอิจฉา
เราต่างมีข้าวผัดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแปะที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเดทที่น่าอิจฉา
เราต่างมีถั่วต้มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่เรียวที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพัดลม ที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ผีเก้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 5 นาทีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแซ่บนัวที่น่าอิจฉา
เราต่างมี T180 L6 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีท่าพระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปีศาจที่น่าอิจฉา 2
เราต่างมีปีศาจที่น่าอิจฉา
เราต่างมีนัวเนียที่น่าอิจฉา
เราต่างมีฟันที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไท๊ไทย 2 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีกุมภาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโกโก้ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสิริรัตน์ ที่น่าอิจฉา