เราต่างมี ผีเก้งที่น่าอิจฉา

เมื่อวานพนักงานออฟฟิศทำงานชิว ๆ มาก เพราะคนครึ่งหนึ่งเริ่มใช้สิทธิ์หยุดพักร้อนพ่วงสงกรานต์ อีกครึ่งที่เหลือก็เลยต้องเซ็ทหน้ายุ่ง งานเยอะ หยิบ ๆ เคาะ ๆ ดึงเข้าดึงออก คิ้วขมวด เพื่อหนีตายจากการ  "มาสั่งงานวันสุดท้าย"
เราไม่ใช่ผู้บริหาร ไม่เคยเป็นผู้บริหาร  เราไม่มีวันเข้าใจว่า ลูกค้าสำคัญต่อเขามากกว่าทวยเทพเจ้าของทุกดาวมารวมกัน
แต่ผมว่า ผู้บริหารทุกคน เคยเป็นลูกน้องมาก่อน  และต้องดูออกว่า  พนักงานหน้ายุ่ง ๆ วันนี้  ใครควรได้ตุ๊กตาทอง
ในวงการสถาปนิก เรารู้ดีว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ที่หล่อเลี้ยงหัวสมองสองมือสองใข่เรานั้น มาจากลูกค้าที่มาซื้อบริการทำบ้าน(โรงงาน) เพราะว่าเขาทำเองไม่เป็น
...
เขาทำไม่เป็น   หรือขี้เกียจทำ  
เหมือนเราซักผ้าเป็นแต่เราก็จ้างซัก เพราะเรารู้ว่ามันคุ้มกว่า ที่จะทำงานหาเงินมาซื้อความขี้เกียจเล็กน้อยนี้
คนรวย ๆ เค้าก็อาจคิดอย่างนี้อยู่ก็ได้         อืม.....  ยิ่งคิดยิ่งสลด

กลับไปเรื่องเดิมดีกว่า
การโดนเรียกใช้งานในวันทำงานวันสุดท้ายก่อนหยุดยาว นอกจากจะเหมือนตกนรกซ้อนนรกแล้ว บางทีก็ทำให้มีดราม่าน้ำตาใหล  และอาจลามไปเป็นฉากแอ็กชั่นเสี่ยงตาย
ใหนจะงานไม่เสร็จ ใหนจะตกรถตกเครื่อง ใหนจะเพื่อนหายหัวหมด ใหนจะยามรอปิดออฟฟิศ
โคตรดราม่า
ถ้าเป็นในหนังรักฝรั่ง   คืนนี้ผู้จัดการกะเลขาคนนี้ต้องได้ฉ่ำโด๊ะกันแน่นอน
ถ้าเป็นในหนังไทย    ก็ต้องมีฆ่ากัน แล้วหมกศพเป็นปริษนาที่รอเฉลยหลังสงกรานต์

แต่เดี๋ยวก่อน
ถ้าคิดว่า การสั่งงานในวันที่ 11 ดราม่าแล้ว
มีภาคต่อ  ที่ดราม่ากว่าชือ่ว่า.....
การสั่งงานในวันที่ 12
เช้ดเด้...........
พอดีว่า บริษัทที่ผมสถิตย์อยู่นี้ ได้มองการณ์ไกลไปถึงสุดรูตูดภูเขาไฟฟูจิคำนวนออกมาแล้วว่า หากปล่อยให้วันที่ 12 เป็นวันหยุด จะต้องมีพนักงานลาพักร้อนก่อนสงกรานต์เยอะแน่ ๆ เลย (อย่าถามนะครับ ว่าทำไมเค้าไม่อยากให้เราใช้สิทธิ์พักร้อน) ก็เลยแก้ใขวันหยุด โดยยกเลิกวันที่ 12 และ เพิ่มวันหยุด วันที่ 17 ให้.....ใจดีมากกกกกกกกกกกกกกก
ผลเป็นไงครับ  ฮาขี้แตกน่ะสิ

ดีอยู่ข้อเดียวคือ รถไม่ติด  เดินทางมาทำงาน ถนนโล่งขึ้น 60 % มาถึงที่ทำงานก่อนเวลา มีเวลาทำนั่นทำนี่....
อืมมม...  แล้วถ้าไอ้สิ่งที่กูอยากทำ คือนอนต่อล่ะ
นั่นยังไม่เท่าไร  ถ้าไม่บังเอิ๊นนน บังเอิญ  ว่า อาคารสำนักงานบริษัทที่ผมสถิตย์อยู่เนี่ย อยู่แม่มโคตรจะกลางเมือง ไม่ใช่กลางเมืองธรรมดา แต่เป็นกลางเมืองที่เขา ประกาศสนับสนุนให้เก้งผีชะนีป่ามาตั้งอาณานิคมสำหรับสาดน้ำตลอดช่วงสงกรานต์ 
ลงบีทีเอสมา นึกสภาพตัวเองไม่ออกว่าจะเอาชีวิตรอดขึ้นไปทำงานอย่างปลอดภัยได้ยังไง ผีเก้ง ผีกวางสาดน้ำกันโครม ๆ อย่างกับหนังสงครามยกพวกมาฆ่ากัน  โดยมีอาวุธเพียงแค่น้ำเปล่ากะนมปลอม

เห็นท่าว่ารอดยาก
กูรอห้างเปิดเลยแล้วกัน (สถานีรถไฟฟ้านี้ มีสะพานลอยเชื่อมห้าง  ซึ่งมันจะเปิดพร้อมห้าง)

ใช่แล้วครับ 10.00   สายโด่
แต่วันนี้วันที่ 12 ทุกคนหน้ายุ่ง  เราไม่ควรเปลี่ยนเป็นบรรยากาศฮาด้วยการเดินเปียกมะล่อกมะแล่กเข้าไป

 


 

     Share

<< เราต่างมี 5 นาทีที่น่าอิจฉาเราต่างมีพัดลม ที่น่าอิจฉา >>

Posted on Fri 12 Apr 2013 11:20

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีเพ้นติ้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบาวที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเกสต์เฮ้าส์ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแบริ่งที่น่าอิจฉา
เราต่างมีลา ..........ที่ไม่น่าอิจฉาเลย
เราต่างมีปอปลาที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ททท. ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไฟฟ้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหมวยที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวันพุธที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระรองที่น่าอิจฉา
เราต่างมีความลับที่น่าอิจฉา
เราต่างมีข้าวผัดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแปะที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเดทที่น่าอิจฉา
เราต่างมีถั่วต้มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่เรียวที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพัดลม ที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ผีเก้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 5 นาทีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแซ่บนัวที่น่าอิจฉา
เราต่างมี T180 L6 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีท่าพระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปีศาจที่น่าอิจฉา 2
เราต่างมีปีศาจที่น่าอิจฉา
เราต่างมีนัวเนียที่น่าอิจฉา
เราต่างมีฟันที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไท๊ไทย 2 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีกุมภาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโกโก้ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสิริรัตน์ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไท๊ ไทย (1) ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหักดิบที่น่าอิจฉา
เราต่างมีใบหน้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีกลอนที่น่าอิจฉา
เราต่างมีกางเกงในที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโทรศัพท์ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแปดหมื่นที่น่าอิจฉา