เราต่างมีไท๊ไทย 2 ที่น่าอิจฉา

คิดดูดิ อุตส่าไม่กลับบ้าน นอนชิว ๆ โรงแรมแถวรถไฟฟ้า ตื่นไม่ต้องเช้ามาก ได้ดูทีวี ได้ทำอะไรงอกง่อยตอนเช้ากะเขาบ้าง แต่ดันมาแพ้ความเป็นไทย สาย 1 นาที....
แม่มเอ๊ยยยยยยยย
เก็บความเจ็บปวดร้าวราน มาเผาผลาญเป็นงานเขียนโดยใช้ทรัพยากรบริษัท...


และนี่คือ ความเป็นไทยในเมืองกรุง

------------คนไทย ไม่รีบ ----------------


    คนไทยส่วนใหญ่ ไม่รีบเดิน ไม่คิดจะรีบเดิน และไม่คิดว่าโลกนี้จะมีใครจำเป็นต้องรีบเดิน คนรีบเดินถือเป็นประชากรส่วนน้อยที่มีพฤติกรรมสวนทางกับความเป็นไทย จำเป็นต้องได้รับการขัดขวาง ดูหมิ่นเหยียดหยามมาโดยตลอด
 ทางเท้าที่ปกติ เดินได้ 8 เลน ออกแบบมาให้มนุษย์ 4 จักรยาน 2 คนพิการ 2   แต่เมื่อมันมาอยู่ใต้ตีนคนไทย มันก็จะแปรเปลี่ยนเป็น  ...
แม่ค้าเอาไป 4 ขอทานเอาไป 1 กระถางต้นไม้เอาไป 1 มนุษย์ กับคนพิการรวมกันใน 2 เลน ที่เหลือ จักรยานวิ่งบนถนน พร้อมกับมนุษย์รีบที่ยอมเสี่ยงตาย
และไอ้สองเลนที่ว่านั้น มันยังเดินชิว ๆ สวนกันพอเข้าใจ แต่เวลามาเป็นคู่เดินจูงมือกัน พอมีคนจะสวนค่อยเดินเรียงแถว เสร็จแล้วก็กลับมาเป็นหน้ากระดานอย่างเดิม
ปัญหาไม่ได้เกิดตอนคู่นั้นเดินสวนทางเรา แต่เกิดจากคู่นั้น เดินเลนเดียวกับเรา ในทิศเดียวกับเรา เราต้องการแซง
.. ขอทางหน่อยครับ
..อุ๊ย (ตกใจ) เอิ่ม..ค่ะ......  แล้วหันไปกระซิบกะแฟน (พี่เค้าเป็นไรมากป่ะเหนี่ย..) ...(นี่เรื่องจริง 10 คนที่ขอ ผมจะได้รับโรคอะไรซักอย่างมาอย่างน้อย 6 โรค)
เหียกเอ๊ย....เออ   กูขอทางแซง กูป่วย 
  เหตุการณ์แบบนี้เกิดกับทางสัญจรทางเท้า (ย้ำว่าด้วยเท้าเท่านั้น) ทุกประเภท...
 บันไดเลื่อน..  ยืนได้สอง พี่ก็เรียงหน้ากระดาน คนบางคนติดวัฒนธรรมมาจากแหล่งที่สังคมมีความรีบกว่า จึงได้พบว่าการเดินบนบันไดเลื่อนประเทศไทยนั้น  ไม่ง่ายเลย
   บ้างต้องเดินเบียด เพราะคู่ข้างหน้ายืนหน้ากระดานแบบแนบไปข้างหนึ่ง
 บ้างต้องเดินแทรกกลาง เพราะคู่ข้างหน้ายืนหน้ากระดานแบบต่างคนต่างแนบไปดานหนึ่ง
 บ้างต้องเดินสับเป็นฟันปลา เพราะคู่ข้างหน้าคนหนึ่งอยู่ขั้นบันไดล่างแนบซ้าย ยืนคุยกับอีกคนหนึ่งยืนขั้นบันไดบน แนบขวา... มึงไม่หกสูง แพล้งกิ้งกายกรรมคุยกันเลยล่ะ
 และคิดว่า หากเราบอกเขาด้วยไมตรีจิต ให้เขาได้รู้วิธีการใช้บันไดเลื่อนอย่างถูกต้อง ณ ตรงนั้น    "สวัสดีครับน้องๆ  วันนี้พี่จะมาสอนวิธีใช้บันไดเลื่อนที่ถูกต้อง เราต้องยืนชิดด้านใดด้านหนึ่งนะครับ เพื่อให้ทางสัญจรแก่ผู้ประสงค์จะเดินบนบันไดเลื่อนครับ" ...

 .....สิ่งที่เราจะได้กลับมาคืออะไรครับ
.............ถูกต้องครับ

ปล. สำหรับกลุ่มคนไทยกลายพันธ์ ที่มักจะโดนหมิ่นแคลนจากการขอทาง ขอแซง ขอเดินเร็ว ๆ ในเมืองที่ไม่รี๊บไม่รีบนี้ ผมขอยืนยันว่า เราสามารถพบเจอคนที่เข้าใจไทยกลายพันธ์นี้ได้บ้างครับ บางคนที่ผมขอทางบนบันไดเลื่อนจะบอกเพื่อนที่มาด้วยกันว่า "นี่ ๆ มายืนชิดด้านเดียวกับชั้นสิ..เขาจะได้เดิน"  ..อาจจะเป็นส่วนน้อย แต่แม่งอะไรที่สว่างในที่มืด ๆ เนี่ย โคตรสวย...


-------------คนไทย รีบ---------------
 ที่พบมากจะเป็น การเข้าคิว และอะไรที่เกี่ยว ๆ กับการเข้าคิว... คนไทยกับการเข้าคิว เป็นอะไรที่ถูกสร้างขึ้นมาให้พบกันอย่างผิดพลาดที่สุดในจักรวาล คนไทยเหมาะกับอะไรที่ติส ๆ  แนว ๆ แมน ๆ อย่างบ่อน ซ่อง ส่วย พวกนั้นมากกว่า  การเข้าคิวจึงเป็นวัฒนธรรมที่เข้ามา "เสือก" อย่างเต็มรูปแบบ
คนไทยจำเป็นต้องใช้ทุกวินาทีที่มีค่าให้คุ้มค่า เพราะเรารีบ เรารีบเพราะประเทศชาติต้องการกำลังจากพวกเราไปสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ พัฒนาประเทศ เราจึงจำเป็นต้องรีบ เมื่อเรารีบ เราก็เลยไม่รอ    หรือเราอาจจะรีบหนักไปกว่านั้น เราก็แซงคิวเลย... ง่าย จบ 
 และไม่ต้องไปคาดหวังว่าแซงคิวแล้วจะมีคนด่าคนแซงนะ  อย่าลืมว่าคนไทยมีน้ำใจ ฉะนั้นคนไทยที่ไม่จำเป็นต้องเข้าคิว ก็จะได้เจอกับคนไทยที่มีน้ำใจปล่อยให้คนแซงคิวแซงคิวไปโดยไม่ต้อต้านอยู่ดี  หรือถ้ามีคนต่อต้านขึ้นมาคนหนึ่ง ก็จะปล่อยให้คนต่อต้านคนนั้น จัดการคนแซงคิวคนหนึ่ง ... อยู่เพียงลำพัง
เหตุการณ์คล้ายกันนี้ จะสามารถเกิดขึ้นกับกระบวนการ ขั้นตอน เอกสารต่าง ๆ  โดยการดัดแปลงอะไรนิดหน่อย และใช้เงินนิดหน่อยเพื่อซื้อเวลาและความสะดวกบางอย่าง  ที่เราเรียกว่า "ทางลัด"


      

     Share

<< เราต่างมีกุมภาที่น่าอิจฉาเราต่างมีฟันที่น่าอิจฉา >>

Posted on Fri 8 Mar 2013 8:38

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

เราต่างมีวันพุธที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระรองที่น่าอิจฉา
เราต่างมีความลับที่น่าอิจฉา
เราต่างมีข้าวผัดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแปะที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเดทที่น่าอิจฉา
เราต่างมีถั่วต้มที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพี่เรียวที่น่าอิจฉา
เราต่างมีพัดลม ที่น่าอิจฉา
เราต่างมี ผีเก้งที่น่าอิจฉา
เราต่างมี 5 นาทีที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแซ่บนัวที่น่าอิจฉา
เราต่างมี T180 L6 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีท่าพระที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปีศาจที่น่าอิจฉา 2
เราต่างมีปีศาจที่น่าอิจฉา
เราต่างมีนัวเนียที่น่าอิจฉา
เราต่างมีฟันที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไท๊ไทย 2 ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีกุมภาที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโกโก้ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีสิริรัตน์ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีไท๊ ไทย (1) ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีหักดิบที่น่าอิจฉา
เราต่างมีใบหน้าที่น่าอิจฉา
เราต่างมีกลอนที่น่าอิจฉา
เราต่างมีกางเกงในที่น่าอิจฉา
เราต่างมีโทรศัพท์ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีแปดหมื่นที่น่าอิจฉา
เราต่างมีวัดช่องลมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีค่อกแค่กที่น่าอิจฉา
เราต่างมีทิเบตที่น่าอิจฉา 1
เราต่างมี 2012 ปาร์ตี้ ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีเหมวดี ที่น่าอิฉา
เราต่างมีเจี๋ยงใหม่ที่น่าอิจฉา
เราต่างมีบางพูดที่น่าอิจฉา
เราต่างมีอาคมที่น่าอิจฉา
เราต่างมีปกที่น่าอิจฉา